نقطه عطف در صنعت نهادههای دامی؛ ورود عصر پروتئینهای نوین و کاهش وابستگی به واردات
نقطه عطف در صنعت نهادههای دامی؛ ورود عصر پروتئینهای نوین و کاهش وابستگی به واردات
تهران - صنعت پرورش دام و طیور در ماههای اخیر شاهد یک تغییر پارادایم اساسی در فرمولاسیون خوراکها بوده است. با توجه به نوسانات شدید قیمت جهانی کنجاله سویا و ذرت و محدودیتهای تجاری، کارشناسان و شرکتهای پیشرو بر آن هستند که از "اقتصاد خطی" خوراک به "اقتصاد چرخشی" و استفاده از منابع داخلی بومی عبور کنند.
چالش قیمتها و ضرورت نوآوری
بر اساس گزارشهای جدید، افزایش بیش از ۳۰ درصدی هزینههای خوراک در سال گذشته، حاشیه سود دامداران را به شدت تحت فشار قرار داده است. در این شرایط، استفاده از نهادههای سنتی دیگر توجیه اقتصادی لازم را ندارد. پاسخ به این چالش، توسعه و بهرهگیری از پروتئینهای جایگزین است.
پروتئینهای حشرهای و جلبکها؛ آیندهای نزدیک
یکی از جذابترین بخشهای این تحول، ورود پروتئینهای حشرهای (مانند لارو سوسک آرد) و جلبکهای غنی از اسیدهای چرب امگا-3 به رژیم غذایی طیور و حتی دامهای شیری است. این مواد نه تنها هزینه کمتری نسبت به سویا دارند، بلکه ردپای کربنی بسیار پایینتری ایجاد میکنند. این موضوع برای تولیدکنندگانی که به فکر صادرات محصولات لبنی و گوشتی به بازارهای اروپایی هستند، یک امتیاز بزرگ محسوب میشود.
استفاده هوشمند از ضایعات کشاورزی
در بخش دیگر، فناوریهای جدید فرآوری (مانند تخمیر کنترل شده و انکوباسیون) اجازه میدهند تا ضایعاتی که قبلاً دور ریخته میشدند (مانند تفاله چغندر، پوستهی میوهجات و کاهگلهای اصلاحشده) به خوراکهای باارزش تبدیل شوند. شرکتهای پیشرو در این حوزه، با استفاده از این منابع، توانستهاند هزینه تمامشده خوراک را تا ۲۰ درصد کاهش دهند.
دیدگاه کارشناسان کنآسا
کارشناسان تغذیه کنآسا معتقدند که آینده صنعت نهادهها در گرو «دقت» (Precision) است. آنها تأکید میکنند که صرفاً جایگزینی مواد با یکدیگر کافی نیست؛ بلکه باید با استفاده از نرمافزارهای مدلسازی پیشرفته، نیازهای متابولیک هر گله را محاسبه کرد تا از هدررفت هر گرم خوراک جلوگیری شود.
نتیجهگیری
صنعت نهادههای دامی در آستانه یک تحول تکنولوژیک است. حرکت به سمت منابع بومی و پروتئینهای نوین، دیگر یک انتخاب لوکس نیست، بلکه شرط بقا در بازار رقابتی امروز است.